Alltaf á sunnudögum
Það er virkilega gaman að horfa á strákana í Póker í Tjarnarbíó spjalla, gantast, þrefa, rífast og tuskast. Þeir eru svo eðlilegir á sviðinu þó að það sé þröngt og áhorfendur sitji beggja vegna við það – næstum eins og þeir viti ekki af okkur í kringum sig. Þarna hefur leikstjórinn, Valdimar Örn Flygenring, unnið gott starf því þetta er ekki samhæfður hópur. Þvert á móti koma þeir hver úr sinni áttinni, þrír hafa lært í ýmsum skólum í Bretlandi, einn í Danmörku og tveir hér á Íslandi. Lesa meira
Til varnar lýðræðinu
Eftir Gunnar Karlsson
Úr TMM 4. 2010
Einu sinni hrunveturinn 2008–09 á fundi í Háskólabíó var baulað á Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur þegar hún lét í ljós efa um að hávær hópur fundargesta, sem voru eitthvað á annað þúsund samtals, gætu talað í nafni þjóðarinnar. Stuttu síðar barst þetta í tal á milli mín og kunningja míns, og ég sagði eitthvað á þá leið að þetta væri auðvitað alveg rétt hjá henni, þessi hópur hefði ekki farið með neitt umboð fyrir þjóðina. Lesa meira
7 x ávarp fjallkonunnar eða i miss iceland
Úr TMM 2.2010
eftir Anton Helga Jónsson
1.
það er bara óreiðufólk sem notar ekki smokk
það var hún amma mín vön að segja
bara óreiðufólk
við afi þinn notuðum alltaf smokk
það sagði hún amma mín oft og tíðum
alltaf smokk Lesa meira
Síðasta orðið
Úr TMM 1.2011
eftir Ólaf Pál Jónsson
Umræðumenningin
Við heyrum því oft haldið fram að íslensk umræðumenning sé meingölluð. Fólk sem hefur aðgang að sjónvarpi frá Skandinavíu segir að þar séu þættir þar sem hlutirnir eru ræddir í alvöru, BBC sendi út svoleiðis þætti og þannig þættir sjáist í frönsku sjónvarpi, en það séu bara engir slíkir þættir í íslensku sjónvarpi. Og ekki eru blöðin skárri, segir fólk. Ég skal verða manna síðastur til að mótmæla staðhæfingum um ágæti evrópskra umræðuþátta en mér virðist lítið gagn í að taka undir þessar ádeilur á íslenska umræðumenningu – nema til að fá útrás fyrir innibyrgða gremju. Lesa meira
Rányrkjubú
Úr TMM 3.2011.
Eftir Stefán Jón Hafstein
Það eru ekki margir 300 þúsund manna hópar í heiminum sem búa við jafn mikinn auð og Íslendingar. Er þá átt við hópa sem mynda samfélag sem stendur undir nafni. Stöku olíuríki skákar okkur í auði á mann; þjóðartekjur eru hærri sums staðar annars staðar. Ef leitað er að félagsheild sem hefur yfir vel afmörkuðu og nægu landrými að ráða, miklum náttúruauðævum og gæðum í formi vatns, orku og menningarsögu sem skapar samfélagsvitund, þá eru fáir jafn vel settir á jarðarkringlunni. Lesa meira
„Ef ég gæti ekki elskað þessa þjóð“
Úr TMM 2.2010
Eftir Pétur Gunnarsson
Fyrirlestur Sigurðar Nordals 2010
Lesa meira
TMM 4.11
Í fjórða og síðasta hefti ársins 2011 af Tímariti Máls og menningar eru áberandi greinar um umhverfismál. Guðmundur Páll Ólafsson náttúrufræðingur og rithöfundur og einn af helstu leiðtogum umhverfisverndarsinna hér á landi birtir erindi sem hann flutti á Umhverfisþingi 2011, Lífið er félagsskapur en Guðni Elísson prófessor við Háskóla Íslands skrifar ádrepu um válegt ástand loftslagsmála í heiminum og setur í það samhengi við væntanleg áform um olíuvinnslu á Drekasvæðinu. Lesa meira
Lífið er leiksvið
Leikverkið Fanný og Alexander eftir sænska kvikmyndaskáldið Ingmar Bergman var frumsýnt í Borgarleikhúsinu í gær undir stjórn Stefáns Baldurssonar sem einnig vann leikgerðina. Fantagóð þýðingin reyndist vera gerð af Þórarni Eldjárn og töfrafullt sviðið gerði Vytautas Narbutas. Þá voru búningarnir ekki síðri, heiðurinn af þeim á Þórunn Sigríður Þorgrímsdóttir. Þetta er sannkölluð skrautsýning en afar smekkleg og stílhrein. Lesa meira
Enginn vill vin sem er frekja og fól
Börnin fengu sína jólasýningu í Kúlunni í Þjóðleikhúsinu í gærdag, Litla skrímslið og stóra skrímslið. Verkið er unnið upp úr bókum Áslaugar Jónsdóttur og félaga hennar Kalle Güettler frá Svíþjóð og Rakelar Helmsdal frá Færeyjum um þessar persónur, textann sér Áslaug um og sömuleiðis leikmyndina en búningana gerði Ásdís Guðný Guðmundsdóttir. Þórhallur Sigurðsson stýrir sýningunni. Lesa meira
Sagan af köllun skáldsins
Heimsljós, skáldsaga Halldórs Laxness í fjórum bindum um skáldið og öreigann Ólaf Kárason, er margra eftirlæti. Leikgerðasmiðir hafa verið meðal aðdáenda hennar, og nokkra Ólafa hefur maður horft á gegnum tíðina þjást uppi á sviði undan þungum örlögum: Hjalta Rögnvaldsson í Þjóðleikhúsinu, Helga Björnsson og Þór Tulinius í Borgarleikhúsinu, og núna síðast tvíeykið Hilmi Snæ Guðnason og Björn Thors í leikgerð og uppsetningu Kjartans Ragnarssonar á stóra sviði Þjóðleikhússins sem frumsýnd var í gær. Lesa meira