Gjörningahelgi
Þau voru ólík verkin þrjú sem við sáum þessa helgi. Á laugardaginn rifjuðum við fyrst upp Sprengda hljóðhimnu vinstra megin og fengum svo að sjá glænýjan gjörning eftir Magnús Pálsson á eftir, Stunu, í Listasafni Reykjavíkur. Í gær fórum við í Gestaboð Hallgerðar ferðaþjónustubónda á Hlíðarenda í Fljótshlíð og kynntumst hennar skrautlegu ævi í túlkun Hlínar Agnarsdóttur og Elvu Óskar Ólafsdóttur í Sögusetrinu á Hvolsvelli. Lesa meira
Á vettvangi glæpsins
Sýningin Hvörf sem Lab-Loki leikhópurinn sýnir nú í samstarfi við Þjóðleikhúsið byggist á málskjölum Guðmundar- og Geirfinnsmálsins en beitir sér einkum að þróuninni í yfirheyrslum yfir helstu sakborningum. Merkilegt hefði líka verið að fá að heyra málsmeðferð fyrir hæstarétti en á það var bara minnt rétt í lokin að þar var stærsti glæpurinn framinn. Allar persónur fá ný nöfn en auðvelt er fyrir þá sem komnir eru nokkuð á legg að átta sig á fyrirmyndunum. Lesa meira
Að skila eða ekki
Hugleikur frumsýndi í gærkvöldi nýtt leikrit eftir Ástu Gísladóttur, Spilaborgir, í húsnæði leikfélagsins við Eyjarslóð. Leikstjórar voru þeir gamalreyndu hugleikarar Sigurður H. Pálsson og Þorgeir Tryggvason en leikararnir voru nýir – í mínum augum að minnsta kosti. Það er greinilega enginn hörgull á fólki sem langar til að vera með í áhugaleikfélagi í Reykjavík. Lesa meira
Saga skjótta hestsins
Sjaldan hef ég á langri leikhúsævi séð leikara „taka salinn“ eins og Atli Rafn Sigurðarson gerði í gær á frumsýningu Engla alheimsins á stóra sviði Þjóðleikhússins. Ekki aðeins ávarpa salinn og gera hann að trúnaðarmanni sínum heldur stjórna honum eins og stórum kór eða sinfóníuhljómsveit. Enda „átti“ Atli Rafn sviðið alla sýninguna út í gegn í hlutverki Páls Ólafssonar, ríkti yfir því – eins og Páll gerir að sínu leyti í samnefndri sögu Einars Más Guðmundssonar sem hvert mannsbarn þekkir. Lesa meira
Kona, þekktu sjálfa þig
Það eru orðin rúm þrjátíu ár síðan ég sat í góðum hópi kvenna og þýddi og staðfærði danska fræðiritið Kvinde kend din krop. Hugsa sér að svona langur tími skuli vera liðinn! Danir hafa verið duglegri en við að halda þessari frábæru bók við; þar er hún uppfærð reglulega en hér hefur hún ekki komið út aftur og er löngu uppurin. En nú minnir Þjóðleikhúsið á þetta verk með leiksýningunni Kvennafræðaranum eftir Kamillu Wargo Brekling sem var frumsýnt í Kassanum í gærkvöldi í ágætri þýðingu Málfríðar Garðarsdóttur. Lesa meira
Núna var gaman
Þrjú leikskáld frumsýndu nýja einþáttunga á litla sviði Borgarleikhússins í gærkvöldi við háværa ánægju gesta sem troðfylltu salinn. Yfirfyrirsögnin var Núna sem vísar bæði til þess að verkin eru flunkuný og eiga að segja okkur eitthvað um tímann sem við lifum núna. Salka Guðmundsdóttir átti Svona er það þá að vera þögnin í hópnum, Kristín Eiríksdóttir Skríddu og Tyrfingur Tyrfingsson Skúrinn á sléttunni. Kristín Eysteinsdóttir stýrði öllum þáttunum, dró vel fram sérkenni hvers þeirra en náði þó skemmtilegum heildarblæ á sýninguna. Lesa meira
Strákar eru og verða strákar
Ef einhver heldur að það sé leiðinlegt að vinna á skrifstofu – með lágum skilrúmum sem leyna ekki neinu og yfirmanni sem situr á palli og sér yfir allt svæðið – skyldi sá hinn sami fara á verðlaunasýningu Akureyringsins Kristjáns Ingimarssonar, BLAM!, á stóra sviði Borgarleikhússins. Þar má sjá hvernig hversdagslegt skrifstofudót getur á undrastuttri stundu breyst í eitthvað allt annað, gatari í skammbyssu, sakleysislegar hvítar möppur í gervi á róbota, fatastandur í hríðskotabyssur og svo framvegis og svo framvegis. Lesa meira
„Leikur hlæjandi láns“
Í Tjarnarbíó má nú fylgjast með tveim stúlkum úr Hreyfiþróunarsamsteypunni, Katrínu Gunnarsdóttur og Melkorku Sigríði Magnúsdóttur, dansa eigið sköpunarverk sem þær kalla Coming Up. Myndin á prógramminu sýnir tvær stelpur rekast saman í háu stökki, þær eru í dæmigerðum fatnaði stelpna á aldrinum 7-11 ára, buxum og peysum, ekkert „fínar“, hvað þá „dansmeyjarlegar“. Lesa meira
Drauma-Smiðjan
Ég fann fyrir tilfinningu eftir sýningu Nemendaleikhússins á Draumi á Jónsmessunótt í Smiðjunni í gærkvöldi sem sumt leikhúsfólk hefur fjölyrt um í ævisögum sínum: ég vildi að sýningin væri ekki búin heldur héldi áfram – eða byrjaði upp á nýtt! Mig langaði ekki til að rjúfa töfrana og fara út úr húsinu. Lesa meira
Hundalíf
Það er dáldið æðislegt sem leikhópurinn Fullt hús hefur gert við Þjóðleikhúskjallarann fyrir sýningu sína Hundalógík. Þau leika á miðju dansgólfinu og raða stólum allan hringinn í kringum sig. Þau hafa ekki pláss fyrir voðalega marga áhorfendur með þessari uppsetningu enda spila þau algerlega upp á nándina og hún verður þeirra styrkur þó að þau kunni kannski misvel við hana framan af. Lesa meira